Aan de duurzame randen van de Algarve (2011)

Terug naar Reisartikelen

Portugal ontdekt langzaam maar zeker de kwaliteit van duurzaam toerisme, ver weg van de populaire stranden van Albufeira.
Als de landing vanuit zee naar het vliegveld van Faro wordt ingezet, glijden de kronkelige kreken van het natuurpark Ria Formosa aan ons voorbij. De waterplanten in dit natuurgebied voor de kust, onderhevig aan de getijden, lijken ons wuivend te begroeten…
De Ria Formosa strekt zich uit over een lengte van ruim zestig kilometer en wordt aan de zeekant begrensd door een halve ring van vijf langgerekte eilanden.

Vila Galé Albacora was voorheen een vissersdorp op een schiereiland bij Tavira. Met behoud van de oorspronkelijke architectuur heeft men dit dorp omgetoverd in een aantrekkelijke eco- accommodatie voor wie houdt van rust. De oorspronkelijke kerk de school en het raadhuis zijn in de accommodatie geïntegreerd. Vanuit dit dorp kun je wandelen langs de zoutpannen of je neemt even verderop de veer naar het Ilha de Tavira dat zich kilometerslang uitstrekt voor de kust.
Je kunt ook gemakkelijk fietsen naar Tavira zelf, een gezellig stadje met een paar bijzondere kerken en een Romeinse brug. Of een stukje fietsen op het pad dat bij Cabo de São Vicente in het zuidwesten begint en bij de grens met Spanje eindigt. De trip voert langs Cabanas en Cacela Velha is goed bewegwijzerd en voert langs zoutpannen, bossen en lage duinen op deels onverharde, deels verharde wegen. Cacela Velha is een oud versterkt vissersdorp omdat het zich vroeger moest beschermen tegen aanvallen van piraten.
Vanuit Albacora worden ook excursies georganiseerd door de kreken van de Ria Formosa waar het wemelt van de bijzondere watervogels. Maar men biedt ook de mogelijkheid om onder begeleiding een kanotocht te maken.

De Spaanse grens is dichtbij en langs de grensrivier de Rio Guadiana rijden we na een bezoek aan het fraaie kasteel in Castro Marim naar Alcoutim. Een prachtig gelegen dorp langs de rivier. Van oudsher waren de contacten met het Spaanse Sanlucar aan de overzijde van de rivier bijzonder goed en menige familie had familieleden aan beide zijden van de rivier. Door vijandschap tussen de twee landen werd die relatie soms voor decennia bruut verstoord maar de vriendschapsbanden zijn desondanks altijd gebleven.
Als je vanuit Alcoutim het binnenland van de Algarve binnenrijdt, merk je pas hoe mooi deze streek is: kurkeikenbossen en graanvelden strekken zich uit over glooiende heuvels. En wat een rust! Lange tijd rijdt er niemand voor ons of achter ons…voordat we Salir of Alte binnenrijden.

En voor geschiedenisliefhebbers kent het binnenland van de Algarve voldoende interessante plekken.
Er is een goed geconserveerde prehistorische grafheuvel in Alcalar en her en der tref je dolmens aan. Van een latere periode stammen de restanten van Romeinse villa´s in deze streek waar soms opmerkelijke mozaïekvloeren te zien zijn. De eeuwenlange bezetting van de Moren op het Iberisch schiereiland vind je terug in de vorm van een aantal vestingen zoals die in Castro Marim, Silves of Aljezur. Van weer later datum zijn de vaak rijk versierde kerkjes, vaak gebouwd in de hoogtijdagen van Portugal ten tijde van de grote ontdekkingen.

Loulé heeft in de binnenstad een kleine kapel met fraai blauwbetegelde muren en een even buiten het stadje op de heuvel een kerk waarin een madonna staat die jaarlijks vanuit het hart van de stad in een grootse processie de heuvel wordt op gedragen.
Een andere kapel is het zeer mooi op een rots aan zee gelegen kerkje van Nossa Senhora da Rocha en het meer in het achterland bij Amancil liggende kapelletje gewijd aan São Lourenço do Matos. Juweeltjes van religieuze architectuur. Voor de recente historie kun je terecht in São Bras de Alportel waar een streekmuseum over de Algarve vooral oude klederdrachten toont.

Vrij recent is een wandelgids van de Algarve uitgekomen die in elke streek van de Algarve wandelingen aanbiedt. De duur en de route wordt goed aangegeven, naast een nauwkeurige omschrijven van wat je tijdens de wandeling aan flora, fauna en andere bezienswaardigheden kan tegenkomen.

Aan de hand van de gids zijn er vier relatief korte, interessante wandelingen te maken, verspreid over de Algarve. Bij het dorpje Paderne ‘De Kasteel van Paderneroute’, langs een rivier rond de ruïne van een oud kasteel waarbij je langs een watermolen en een prachtige Romeinse brug loopt. Bij het stadje Monchique op de hoogste berg van de Algarve, de Foia (902 meter), de ‘Foiaroute’ die mooie vergezichten biedt tot zelfs het ongeveer 50 km verderop gelegen Cabo de São Vicente aan toe. De ‘Castelejoroute’ bij het westelijke kustdorpje Castelejo die door een dal gaat in de duinen en ten slotte bij Alvor ‘Volgens de grillen en luimenrouteroute’ die over een schiereiland loopt met aan de ene kant de monding van een rivier en aan de andere kant de zee.

Aan de westkust ligt ook een zeer uitgestrekt natuurpark het Nationale Park do Sudeste Alentejano e de Costa Vicentina, waar het zeer rustig is. Dit hele gebied, zo groot als de provincie Noord-Holland, telt amper 15.000 inwoners. Het is een mooi heuvelachtig gebied waar je eveneens heerlijk kunt wandelen. Ik noemde al de ‘Catelejoroute’. De fraaiste rondwandeling is de ‘Getijdenroute’ bij Carrapateira. Deze route voert voor een deel langs de grillige kliffenkust, waar ooievaars op de rotsen nestelen, en voert daarna naar het achterland De wandeling begint en eindigt bij de monding van een rivier.

Als basis voor dit natuurpark kiezen we het dorpje Pedralva. Ook weer zo’n dorp dat met leegloop werd bedreigd totdat iemand de moed had een aantal leegstaande huizen op te kopen en die te verhuren aan toeristen Nu is Aldeia da Pedralva veranderd in een levendig dorpje met tal van natuuractiviteiten.
In dit gebied is een bezoek aan het meest zuidwestelijke puntje van Europa een must. Bij Sagres staat nog een oud fort en het is daar waar de grote Hendrik de Zeevaarder alle kennis op zeegebied bij elkaar bracht die uiteindelijk leidde tot de grote ontdekkingen waarin de Portugezen in Europa voorgingen. Een wandeling van ongeveer een half uur leid je rond de winderige kaap. Het even verderop gelegen Cabo do São Vicente is eigenlijk het meest zuidwestelijk gelegen punt maar daar is weinig te zien.

Het voor- en najaar, eigenlijk daartussen ook de winter, is de beste periode om de Algarve te bezoeken. Er is nog geen verlammende zomerhitte, de temperatuur is juist zeer aangenaam om allerlei activiteiten te ontplooien. De wilde bloemenpracht is overweldigend, het verkeer nog uiterst rustig en de stranden overal nog uitnodigend leeg. En u mist niets van het andere populaire Algarve: ook aan de randen van de Algarve is alles te vinden voor de geïnteresseerde toerist en de zon aanbiddende bezoeker.

Voor meer info over een verblijf in aan de randen van de Algarve: bij Tavira: www.vilagale.pt en in het natuurpark Costa Vicentina: www.aldeiadapedralva.com of voor Algarve in z’n algemeenheid www.visitportugal.com en www.visitalgarve.pt

Top

Site by Nico Schuyt WebTechnologie