Gedichten voor kinderen

Opa

Wat moest ik me inhouden

toen opa begraven werd.

En ik niet mocht helpen

de kuil dicht te gooien.

We spitten altijd samen.

Was opa er nog maar

Bloemen

Had oma dat nog maar mogen

meemaken. Ze had er misschien zelfs

haar dood voor uitgesteld.

Ze hield zoveel van de natuur. En

goocheltrucs. Toen de uitvaartbegeleider

met een ernstig gezicht zei:

‘alle bloemen gaan nu lopen,

dan de kist en daarna de familie.’

Computer

bestand wijzigen zoeken

indeling markeren speciaal

favorieten escape help.

Stilte

‘Meneer, kunt u mij zeggen

hoe je ‘stilte’ spelt?’

‘Ja hoor, ik denk zo: ‘’

Dagboek van een dief

zaterdag 22 december 2004,

Vandaag een dagboek gestolen.

Blauw

‘Maar het gras is toch groen, meneer!

‘Kijk dan! Kijk nog eens goed!

Je ziet toch dat het blauw is.’

Angsten

Talloze angsten

komen verjaagd tot dromen

zomaar naderbij

lopen op vrije voeten

mijn lichaam in en uit

Repetitie

zo onbewoond staren ze me aan en ik

verberg in de greppel tussen de rijen

in de stilte van gebogen hoofden keren

flarden gesprekken van de ouderavond terug

ja, johan krijgt een computerspel bij

de minste zes en elly werkt nooit hard genoeg

buiten slaat de herfst de ramen ondoorzichtig

was het voor mij vroeger ook niet soms uitzichtloos?

ik sta met m'n rug tegen de muur als elly spiekt

draai snel m'n blik naar de beslagen ramen

gelukkig heeft ze niet gezien dat ik

naar haar keek en ik zit er niet mee

Spiegel

daar gaat het eigenlijk om:zo lang

voor de spiegel naar jezelf kijken

dat je jezelf niet meer ziet staan

en je gedachten andere dingen zien

bijvoorbeeld de zee en dan hoor je achter de spiegel

als je goed luistert branding onophoudelijk klotsen

Vergeefs

hij was altijd al roekeloos

liet ons vaak in verbijstering achter

stil wachtend op zijn terugkeer na

weer een heldendaad vol gevaar

vergeefs die keer omdat hij het waagde

met de auto zelfs de dood

in te halen

Foto

kussen doe je meestal met je ogen dicht

dan wordt zien beter voelen

op de foto staan een jongen en een meisje

naar elkaar toe gebogen

ik als toeschouwer zie de naderende kus

buiten beeld

zonder iets te voelen te ruiken

of te proeven, de lippen hebben

ik wil eigenlijk dat ze elkaar kussen, maar

ze hebben elkaar nog net niet gevonden,

het is een naderende kus

die nooit een kus zal worden

Voor Nico B.

Vers

toen ik na een korte slaap

door een kier in het gordijn

naar buiten keek, op de radio

de nieuwsberichten niet hoorde

en op de hoek in de regen

de bakkerswagen zag staan

met het witte opschrift:

'brood van de warme bakker

is altijd vers',dacht ik:

zo zal het voortaan zijn tussen ons

voor jou geen nieuws meer

geen regenende pijn maar

je komt voortaan elke dag even langs

en vers, weer of geen weer

Leven van jewelste

wat gingen ze tekeer elkaar

luidruchtig overstemmend

met hoge en lage tonen

zelfs met snelle tussentonen

in korte stiltes de ander zoekend

een canon van vogelzang

in het groeiende licht

van weer een dag in hun rijk

verheven boven de mensen

ik zat in de tuin

's morgens om half zes

sprakeloos en vleugellam

Vaas

een vaas is maar op één manier vaas

maar de scherven van de vaas zijn

op talloze manieren scherven

scherven zijn op ontelbare wijzen scherven

maar het is voor scherven oneindig

veel moeilijker weer een vaas te vormen

orde gaat van nature over in wanorde

maar keert nooit weerom

Feilloos

nog geen twee meter achter mijn raam

zie ik hoe de vogel geluidloos nadert,

z'n vleugels heen en weer beweegt, licht

zwenkt, met z'n rechtervleugel bijstuurt,

zijn klauwen om de veerkrachtige twijg

heen slaat en met de tak meedeint

stort nooit neer

Weg

dagen loop je dan wanhopig te zoeken

naar die man of vrouw dat voorval

dat verhaal, die herinnering of

alleen maar een naam gelukkig

vergeet je het daarna weer snel

soms raken dagen zomaar weg

Dans 1

dromen van heinde en verre

roep je af op je lijf

geschreven tekst dans je

cirkels gekleurde luchtkastelen

om erin te geloven,om te wonen

waar taal stilvalt overspan je

illusies rijker spinnend of ruisend

riet buigzaam als mens

voor weer een gelukkigst uur

een manier van leven

Dans 2

het raakvlak van

een lichaam zijn en

een lichaam hebben

draaiende plooien

sprongen met open ogen

een lijf op spanning

nergens beschutting

nergens houvast

kaal naakt en zuiver

bewegingstaal

Dans 3

een hoge wreef onder lange benen

verlengen de spanning van een lijf

en een volmaakte stilte van binnen

die pose van twaalf tellen

moet kraken in haar knieën

maar het is oorverdovend

soepel naar buiten dansend

maakt ze achter het gevallen doek

de balans op van haar lichaam

Na de dood

ze heeft niet echt gemerkt

dat het gewicht van haar afviel

ze is licht geworden en het licht

is zacht en grijs en ze weet

dat ze van heel ver gekomen is

maar nu weer op vertrouwd terrein

ze denkt aan lang geleden aan het plezier

van het zaaien met de hand

aan die vloeiend ritmische beweging

en het zingen

Ouverture

voor dag en dauw trekt hij het bos in

op zoek naar verborgen violen of harpen

af en toe klopt hij op een bast en legt

hij zijn oor tegen de stam te luister

op de terugweg hoort hij tussen

de zingende bladeren al de volle klanken

in zijn atelier hoeft hij alleen nog maar

het overtollige hout te verwijderen

Regenboog

hoewel het buiten stortregent

kijkt ze niet op of om

van het witte vel

voor haar, ze is bezig

met vogels in de lucht

als de eerste bliksemschichten

flitsen, breekt bij haar

juist de zon door

een wit wolkendek

met steevast rechtsboven

die gele lach

een spiegel op papier

die ik bij haar in serie

kan bestellen

Besef

het besef kwam met zijn woorden

toen mijn horloge van de vensterbank

viel en hij zei:

‘o pap, nu valt de tijd dood!’

Dood

na de dood

van een geliefde

duurt het lang

soms heel lang

voordat de tijd

weer gaat lopen.

Afscheid

kijk vader

het sneeuwt buiten

zeg ik

weet

dat hij niet zal kijken

26

IJs

ze is de enige

die hem ijs blijft vragen

tot op de laatste dag

tussen verdriet om haar heen

schuift ze een pepermuntje

in zijn hand

later verbaasd

dat hijzelf niet aanwezig is

op zijn begrafenis

anders zou oma niet zo

verdrietig zijn geweest.

Handen in het haar

Het is een ramp, het is een ramp,

mijn bos krullen: Het Krullenbos

Geen kapsel waaraan ik kan meedoen,

geen mode voor mij, al had ik nog zoveel poen.

Voor mijn haar geldt slechts 'Verboden Toegang'

voor allerlei versieringen, borstel of kam

Het is een oerwoud, het is een jungle,

mijn bos krullen: Het Krullenbos

Maar het rare is, ik word altijd benijd,

ze snappen gewoon niet dat ik eronder lijd,

want ik ben helemaal niet blij of trots

op mijn naar alle kanten groeiende haardos

Ik steek nog eens de vlam, nog eens de vlam

in mijn uitdijend bos: Het Krullenbos.

B… en een toetje

Kraan

De kra

          a

           n

 

          drupt

 

          drupt

 

          drupt

 

          drupt

 

          drupt

Gebroken

gebro   k

         e

n

Onleesbaar

onleesbaar

Stil

stiller

stille

still

stil

sti

st

 

Scheiding

midden     scheiding

Kwijt

kwij

t

Ontsnapt

ontsn pt

Kleur

rood

zwart

wit

Top

Site by Nico Schuyt WebTechnologie