Peloponnesos

Terug naar Reisartikelen

Rondrit op de Peloponnesos. Oktober 2002

Athene is een grote, drukke, chaotische stad. Dat merk je wanneer je per bus van het vliegveld naar het centrum rijdt. Gelukkig is er een aantal opgravingen van het oude Athene in de stad dat zorgt voor een parkachtige sfeer. Op de Acropolis vergeet je alle drukte en waan je je even terug in de tijd. Wat moet het voor de oude Athener een fantastisch gezicht zijn geweest vanaf elke plek in de stad de volledige, kleurrijke tempel van de godin Athene op de heuvel te zien! En wat moet het toen mooi geweest zijn in het midden van de tempel het oogverblindende beeld, van goud en ivoor, van de beschermgodin van de stad te zien! Elke burger van het klassieke Athene hoefde maar omhoog te kijken om onder de indruk te raken van de grootsheid van zijn stad..


Picknick in het binnenland

Na de Acropolis mag een bezoek aan de oude Agora niet ontbreken. Daar heeft men met oude stenen een tempel volledig gereconstrueerd en ingericht als museum. Persoonlijk heb ik er geen moeite mee indien men de gevallen brokstukken omzet in een gerestaureerd geheel. Het geeft je een beter idee zodat je nog meer bewondering krijgt voor de schoonheid van het Klassieke Hellas. In de wijken er vlakbij, Plaka en Monastiraki, proef je nog de sfeer die er indertijd geheerst moet hebben: kleine, nauwe straatjes vol bedrijvigheid.
We kijken vol bewondering naar de gestileerde mensfiguren in het Museum van Cycladische Kunst. Dit vergoedt het feit dat het Nationaal Archeologisch Museum vanwege restauratie gesloten is. Veel musea en gebouwen in Griekenland worden momenteel gerestaureerd met het oog op de Olympische Spelen in 2004.

De Peloponnesos ligt op nog geen 100 km van de hoofdstad.. Het schiereiland begint voor ons wanneer we het bijzondere Kanaal van Corinthe passeren. Dit is een zeer diep uitgegraven geul in de rotsen waardoor de schepen een geweldig stuk van Griekenland kunnen afsnijden. De schepen moeten wel door slepers door het smalle kanaal worden getrokken. Bij de opgravingen van het oude Corinthe vond men een gave moza´ekvloer met een afbeelding van Bacchus. Deze is te zien in het museum bij de opgravingen. Hier vlakbij ligt hoog op de berg Acrocorinth: een citadel die een flinke klim vereist en uitzicht biedt over het dal waarin het moderne Corinthe is gelegen. De Atheners brengen zelf vaak hun weekend door in het pittoreske Nafplio, een oude Venetiaanse vestingstad, waar de straten met marmertegels zijn geplaveid en het centrale plein doet denken aan Italiaanse pleinen: ruim, maar toch intiem.

In het oude Mycene fascineert de oude grafheuvel die harmonieert met de omgeving en in vroeger tijd slechts door een kleine opening aan de bovenkant kon worden betreden. Maar zoals overal, waren grafrovers de latere ontdekkers vˇˇr geweest zodat nu slechts de ruimte rest. Maar het blijft indrukwekkend. Verder zie je hier de zeer bekende leeuwenpoort bij de ingang van de oude stad.
Het tegen een heuvel gelegen amfitheater van Epidaurus is het meest imposant van alle theaters van de Klassieke Oudheid vanwege het feit dat het nog volledig intact is. De plek was te ver afgelegen van dorpen of steden om delen van het bouwwerk weg te halen. Tot ons geluk! De akoestiek is fenomenaal, hetgeen niet alleen aangetoond wordt door een aria van een bezoekster maar ook door een muntstuk dat een gids midden op het podium laat vallen, maar toch hoorbaar is in de bovenste rijen van dit geweldige open luchttheater.

De rit van Nafplio naar Monemvassia biedt spectaculaire vergezichten op de donkerblauwe zee en de vele eilandjes ervoor. Hier en daar liggen verborgen baaitjes met zand- of kiezelstranden. We kunnen de verleiding niet weerstaan, want zelfs in oktober is het zeewater nog steeds uiterst aangenaam. Meer in het binnenland ligt, hoog tegen de bergwand aan geplakt, het Elonisklooster. Hier wonen nog steeds enkele nonnen in afzondering, die over hun uitzicht niet zullen klagen. Monemvassia is nu een eiland, in lang vervlogen tijden losgescheurd van het vasteland. Het eiland kent een vesting die geheel ommuurd is. Deze stad, gesticht door de Venetiërs was een rijke, onneembare stad die leefde van de piraterij.

Van Monemvassia naar Kalamata rijden we om via het betoverende schiereiland Mani. Ruig, stil, onherbergzaam doemen de grijze bergen en de daarop al even grijze, versterkte stadjes op. Verbeten vochten families vetes uit om de spaarzame vruchtbare grond te vuur en te zwaard te verdedigen. Vandaar de hoge verdedigingstorens die in menig stadje in Mani oprijzen. Vatia is het mooiste voorbeeld van zo'n 'adelaarsnest'.

Kalamata is een grote stad die zich langs een baai uitstrekt met een kiezelstrand. De rit van hieruit door de bergen naar het kloostercomplex Mystras is adembenemend. Zigzaggend klimmen we de berg op en via haarspeldbochten dalen we af. Het is verbazingwekkend dat er toch nog her en der dorpjes tegen de bergflanken aan liggen. Waar die dorpen van leven wordt ons duidelijk wanneer we in een bocht van de weg een aantal stalletjes tegenkomen waar die dorpsbewoners fruit, groente en produkten van huisnijverheid te koop aanbieden. Mystras was in de bloeitijd van het Byzantijnse Rijk een centrum van wetenschap en cultuur..Een aantal kloosters en kerken van deze eens door 30.000 mensen bewoonde stad, is nog redelijk intact en bevat fraaie fresco's.

Van Kalamata naar Olympia passeren we in Hora de plek waar eens het paleis van Nestor gestaan moet hebben. De overdekte opgraving geeft een duidelijk beeld van de grootheid van het paleis. Ook hier rest niet veel meer dan fundamenten, maar toch... Een volledig gave badkuip versterkt onze fantasie over de toenmalige schoonheid van dit paleis. Op weg naar Olympia kent de westkust van de Peloponnesos prachtige, brede zandstranden die nog nauwelijks geëxploiteerd zijn. Vandaar onze pick-nick op het strand zonder dat we in de verste verte ook maar iemand zien..

Het hoogtepunt van het oude Olympia is eigenlijk kale grond... Hier lag de renbaan voor de atleten bij de Olympische Spelen die voor het eerst gehouden werden in de 8e eeuw voor Christus. De overdekte doorgang naar het stadion is er nog steeds. De tempel van Zeus die hier vereerd werd ligt weliswaar in duigen, maar de brokstukken, als sneetjes van een brood achter elkaar liggend, laten zien hoe geweldig imposant deze tempel geweest is. Het museum toont hoe mooi de gevel van de tempel gedecoreerd was. De twee lange zijwanden van de hoofdzaal zijn daarvoor ingeruimd. In een andere zaal staat de god Hermes van de beeldhouwer Praxiteles.en in een andere zaal alleen de Nike van Paionios. Schitterend om te zien hoe deze godin van de overwinning in beweging is afgebeeld.

Van Olympia steken we dwars over naar Tripoli en Corinthe. We maken een wandeling in de Lousioskloof vanuit het mooie bergdorpje Stemnitsa. In de kloof liggen enkele kloosters, afgelegen van de bewoonde wereld en zo hoog mogelijk tegen de rotswand aangebouwd. Een klooster kende, even verderop tegen de rotswand aan gebouwd, zelfs een geheime school, stammend uit de tijd van de Turkse overheersing toen onderricht in de Griekse taal en godsdienst uit den boze was. De wanden van die school waren zo gemaakt alsof het rotswanden waren..

De Peloponnesos leent zich uitstekend voor een vakantie in het voorjaar of het najaar. Een voordeel om in het voorjaar te gaan is de bloemenpracht, een gunstig effect van het najaar is de aangename zeetemperatuur. Het is een gebied met goede wegen, weinig verkeer, veel rust en prachtige natuur. In tegenstelling tot de vele eilanden is de drukte van het toerisme hier nog nauwelijks merkbaar. En de liefhebber van wat er nog over is van de oude Griekse cultuur wordt op dit schiereiland op z'n wenken bediend.

Top

Site by Nico Schuyt WebTechnologie