Tanzania, De katapultschieter uit Ukunda (2009)

Terug naar Reisartikelen

Tanzania

Afrika is een belevenis die je overweldigt. Het is een plek waar de wilde dieren nog leven als in een paradijs zonder bemoeienis van de mens. Het is spannend die dieren in hun al eeuwenlange habitat van uitgestrekte vlaktes met hier en daar een boom te observeren.

Tanzania is zo anders als Europa dat je de eerste dagen beduusd bent van de vele indrukken: altijd lopende mensen naast de vaak slecht onderhouden of onverharde wegen, kinderen die water halen, volwassenen die vracht vervoeren met een kar, getrokken door een ezel of een os, de droge warmte, de stoffige droogte in de dorpen, de bedelende kinderen, de fietsers die soms ongelooflijk veel spullen op hun bagagedrager meenemen, de openbare fietswerkplaatsen en kinderen die, in hun schoolkleding op weg naar school, vrolijk naar je zwaaien.

We landen in Tanzania naast de Kilimanjaro, de hoogste berg in Afrika, waarvan de top door de toenemende opwarming van de aarde met steeds minder sneeuw bedekt is. Vlakbij ligt het Tarangire National Park. Safari betekent ‘reis’ in het Swahili. Dat is mooi gekozen want op safari gaan is een reis maken in een ander land en in een andere cultuur. Op safari gaan is niet alleen het zien van wilde dieren, het liefst natuurlijk de Big 5(leeuw, luipaard, olifant. neushoorn en buffel), maar het geeft vooral een kick, samen met je reisgenoten, de dieren te spotten. We zien zebra’s, buffels, olifanten, waterbokken, antilopen, giraffen, parelhoenders, neushoornvogels, driekleurenspreeuwen en wevers meteen al bij de eerste game drive. We zien de wonderlijke baobabs met hun dikke stammen en korte kruinen. Het paradijs kan niet ver meer zijn…

Wilde roofdieren zijn lui. Ze pakken een prooi en hebben voor een paar dagen genoeg en doen dan niets. In de ochtend- en de avondschemering kun je het beste op safari gaan. Serengeti National Park is bekend om zijn trek. Miljoenen dieren trekken in een grote cirkel jaarlijks door het park de groene weiden achterna. Soms zelfs in een bepaalde volgorde: de zebra’s vreten het hoge gras, waarna de gnoes volgen om het korte gras tot de grond toe af te grazen.

Na een steile afdaling van 600 meter rijden we op de bodem van de Ngorongorokrater, het overblijfsel van een enorme vulkaanuitbarsting heel ver in het verleden. In deze krater leven zo’n 30.000 dieren op een oppervlakte van ongeveer 250 km2. We zien zebra’s, antilopen, wrattenzwijnen, gnoes en buffels door elkaar heen grazen inweides die hier nog groen zijn door de redelijk hoge ligging.Zoveel dieren tegelijk hebben we nog niet gezien. Zo moet het paradijs eruit gezien hebben. Of toch niet? Even verder ligt een leeuw op een vervallen termietenhoop. De dieren lopen er met een wijde boog omheen. Het is toch niet een volmaakt paradijs.

Tanzania leeft voornamelijk van koffie, thee en toerisme. De wegen zijn over het algemeen onverhard en vol kuilen. Onze chauffeurs/gidsen noemen ze vaak ter vergoelijking‘massage roads’. De verblijven in Tanzania en Kenia zijn nu eens luxe lodges, waar de huisjes in een cirkelvorm staan en waar soms zelfs een zwembad aanwezig is, dan weer gerieflijke zogenaamde ‘tented camps’, altijd in de buurt van een wildpark. Je slaapt dan in een tent op een verhoging en onder een dak. Achter de tent is een aanbouw gemaakt voor een badkamer met toilet en douche. Elke gast krijgt een hangslot om de rits van de tent goed af te sluiten. ‘s Nachts horen we in de omgeving van het verblijf het gehuil van de hyena’s…

Kenia

We steken de grens met Kenia over en ook dat is een aparte ervaring. In een stoffig kantoor vullen we een formulier in, terwijl grensbewakers ongenode bedelaars uit het niemandsland jagen. We rijden door typisch Afrikaanse dorpen waar koeien en geiten pardoes de weg oversteken en grote drempels het verkeer temperen.Eenmaal een dorp uit, is er niemandsland en ervaar je de leegheid van het Afrikaanse land waar hier en daar een parapluboom voor de enige schaduw zorgt. Het is maar goed dat deze bomen in de grootste droogte kunnen groeien want ze zijn de ‘shadow of Africa’. In deze landen geven ze aan het woord bagagedrager de volle betekenis: achter op de fiets worden hele bedden, vier kratten cola, grote pakken hooi, takkenbossen en vier jerrycans met water vervoerd.

Het Amboseli National Park doet af en toe woestijnachtig aan. En toch zie je er veel dieren die hoe dan ook weten te overleven, want er is ook een moerassig gebied door de regen die in de regentijd op de Kilimanjaro valt, maar hoe lang nog? God is Afrika vergeten, in ieder geval de regen. Voorlopig staat een kudde olifanten nog tot hun middel in het moeras en kan z’n geluk niet op.

In Kenia bezoeken we ook de parken Lake Nakuru en Samburu. En elke keer spotten we weer nieuwe dieren en vogels. We rijden terug naar Nairobi en ‘ruiken’ de markt aan de rand van de stad al op grote afstand. Krottenwijken zijn overal hetzelfde: armoedige houten behuizingen met golfplaten daken, daartussen smalle, onverharde straatjes en overal mensen. Het is goed dat ook eens met eigen ogen te zien.

We rusten nog een paar dagen uit in een resort in de buurt van Mombasa. Vanaf het vliegveld zitten we bijna meteen in de drukke stad. We steken met een pont de rivier over. Een pont waar ongeveer duizend voetgangers en een twintigtal auto’s per keer op kunnen. We hebben nog nooit zoiets meegemaakt. Het hotel heeft een mooie parkachtige tuin, verschillende terrassen en een fraai zwembad. Het is wel zaak je tassen goed dicht te ritsen want er zijn verschillende families apen die hier rondzwerven...

Tom Ogaro Mogaka staat ’s morgens om half vijf op om naar zijn werk te gaan vanuit Ukunda, een dorp dat 8 km van het resort ligt waar hij om zes uur begint. Hij loopt niet alléén door de velden, maar met een groep dorpelingen die daar ook werkt. Op die manier wordt hij niet beroofd. Hij loopt van zes uur ’s morgens tot zes uur ’s avonds rond in het resort om met een katapult apen uit de bomen te schieten die erop uit zijn voedsel te stelen van de gasten die op het terras eten. Om zes uur ’s avonds vertrekt hij naar zijn huurhuis in Ukunda waarvoor hij € 20,- betaalt. Daar is hij gaan wonen omdat er in Nairobi geen baan te vinden was. Tom Ogaro werkt zes dagen in de week en verdient € 30,- in de maand...

Afrika is contrastrijk. Afrika overdondert je. Het is zo verschillend van Europa dat je nauwelijks de tijd krijgt om alle indrukken te verwerken. Maar wat een onvergetelijk land dat met geen enkel ander continent te vergelijken is. Kenia is in dat opzicht echt een Afrikaans land die je beleeft en ondergaat. Een fascinerende ervaring die met geen enkele andere reis te vergelijken is en die je nooit meer vergeet.

Voor meer informatie over een dergelijke reis naar Kenia, zie www.src-cultuurvakanties.nl

Top

Site by Nico Schuyt WebTechnologie