Thailand, januari 2004

Terug naar Reisartikelen

Thailand: een glimlach van een land

Het andere gevoel begint al in het vliegtuig: de charme en de gratie van de stewardessen is een voorbode van de opvallende vriendelijkheid die we in Thailand zullen ontmoeten. Het vliegveld van Bangkok ligt niet eens zo ver van de hoofdstad zelf. Maar het verkeer in Bangkok is zo druk dat we er anderhalf uur over doen om ons hotel te bereiken. 104…103…102… De stoplichten in Bangkok geven precies aan hoe lang je kan rijden of hoe lang je moet stoppen. Dat laatste is meer het geval, want het verkeer in deze miljoenenstad zit voortdurend verstopt. De stad is typisch Aziatisch: overal op de trottoirs verkoopkraampjes tot laat in de avond, veel brommers tussen het autoverkeer, een groot aantal brommer - en fietstaxi’s en de lome warmte tot laat op de avond.

Bangkok telt vele prachtige tempelcomplexen, die ‘wat’ worden genoemd. De opvallend hoge Wat Arun waarvan de buitenkant bekleed is met in het verleden weggegooide porseleinscherven van een naburige fabriek, is het mooist te zien vanaf het water. De architectuur is afgeleid van de tijd dat het volk Khmer in Thailand regeerde Een trip per boot over de stadsrivier Chao Phraya en de vele kanalen in Bangkok is sowieso een welkome afleiding van het drukke stadsverkeer. Veel inwoners maken van deze kanalen gebruik om snel hun werk..te bereiken. We zagen, tot onze grote verbazing, af en toe een meterlange leguaan op een plankier liggen zonnen.

Wat Pho is het oudste en het grootste tempelcomplex van de hoofdstad. Het bijzondere van deze tempel is de 46 meter lange liggende gouden Boeddha. Onder zijn voeten staan 108 met parelmoer ingelegde afbeeldingen die situaties van geluk uitbeelden.

Maar verreweg de mooiste van alle tempelcomplexen is de Wat Phra Kaeo bij het Grote Paleis. Dit door een witte muur omgeven terrein herbergt de prachtigste tempels, waaronder de gouden pagode. Hier staat de smaragden Boeddha in een tempel waarvoor gelovigen de hele dag door offergaven brengen. De Ramakiengalerij vertelt in vele muurschilderingen het verhaal van de overwinning van het goede over het kwade. Dit tempelcomplex ligt naast het koninklijk paleis, eens de residentie van het Thaise vorstenhuis. Elke Thai heeft een diepe verering voor de koning en de koningin.

Het boeddhisme leeft sterk onder de Thaise bevolking. Deze religie gaat uit van het beginsel dat je steeds, door reïncarnatie, een beter leven kan bereiken door het goede te doen. Daarbij ligt de nadruk op geven in plaats van nemen, op verdraagzaamheid en geweldloosheid.

De vele tempels in het land brengen wel met zich mee dat je de helft van je verblijf in Thailand op je kousen loopt, want je moet je schoenen bij het betreden van de wats uittrekken en in de tempel nooit met je voeten richting Boeddha wijzen.

Het is de moeite waard in Bangkok de vermaarde weekendmarkt te bezoeken. Op deze markt van zo’n 9000 stalletjes is echt alles te koop, van kitsch tot extreme luxe, voor zeer schappelijke prijzen. Ook in dit land behoor je af te dingen, maar vooral niet te overdrijven. Het komt beledigend over meer dan eenderde van de prijs af te halen.

Tijdens een tocht naar het noorden van Thailand, het programma Around Thailand Tour volgend, rijd je door verschillende vroegere hoofdsteden: Ayutthaya was in de 16e en 17e eeuw een van de belangrijkste handelscentra, waar zelfs de Hollanders handelsposten vestigden. Het ligt in het centrale laagland met talloze vruchtbare rijstvelden. Iets meer oostelijk ligt Lop Buri, eveneens een oude stad. De verbrande resten van de eens zo machtige stad verraden de invloed van de Khmerdynastie.

Het noordelijker gelegen Sukhotai ( hetgeen Gelukkige Stad betekent) vormt de overgang naar het rustige, soms heuvelachtige noorden.Dit oude koninkrijk, later veroverd door Ayutthaya, had een prachtige wat. De fries van de wandelende monniken, de lotusknop pagode en de boeddhabeelden maken nog steeds indruk.

Chiang Mai ligt ongeveer 700 km ten noorden van Bangkok. Niet alleen de wat op de berg die uitkijkt over de stad is bijzonder, waarover de legende verhaalt dat een koning een witte olifant in de stad losliet en op de plaats waar hij stopte en stierf, boven op de berg uiteindelijk, een tempel liet bouwen, maar ook … de dierentuin.

Sinds november 2003 leeft er in de dierentuin van Chiang Mai een koppel pandaberen. Er zijn slechts 5 pandakoppels in dierentuinen in de hele wereld en de Thai zijn er dan ook beretrots op! Voor deze zeldzame diersoort waarvan er in China nog maar duizend in het wild voorkomen, is in de dierentuin een geacclimatiseerd onderkomen gebouwd. De panda’s die zich uitsluitend voeden met een bepaald soort bamboe planten zich moeizaam voort. Wie Chiang Mai bezoekt mag deze tamelijk unieke bezienswaardigheid niet missen.

Een andere unieke ervaring, onlangs opgenomen in het programma van Special Traffic, is een boottocht over de river Kwai, de River Kwai Cruise. Op een zeer luxe boot met slaaphutten breng je vier dagen door: varend, etend ( drie keer per dag een fantastische maaltijd), en elke dag uitstapjes makend naar een warmwaterbron, een waterval, tempels of een olifantendorp.
Langs de rivier namen we enkele keren de prachtig gekleurde ijsvogel waar. Op de boot met een lengte van 36 meter is het relaxed toeven met een boek in een ligstoel terwijl de oever langzaam aan je voorbijglijdt. We varen tussen hoge oevers in een heuvellandschap waarin we in de verte de bergen zien die de grens vormen met Birma stroomafwaarts. Na enkele dagen wordt de rivier breder en breder en het landschap vlakker.

De rivier de Kwai blijkt overigens een verkeerde benaming te zijn. Bij de komst van de Geallieerden tijdens de Tweede Wereldoorlog vroegen ze de lokale bewoners naar de naam van de rivier. De bewoners begrepen de vraag niet zo goed, wezen op de rivier en zeiden ‘kwai’ hetgeen in het dialect van deze streek gewoon de naam voor rivier was. Vanaf dat moment noemden de Geallieerden de rivier de river Kwai, eigenlijk rivier Rivier dus.

Een bezoek aan de Hell Fire Pass waar gedurende de Tweede Wereldoorlog duizenden dwangarbeiders door de Japanners werden gedwongen een tunnel in een heuvel met de hand uit te hakken om baan te maken voor de Birma-spoorlijn is indrukwekkend. In het nabijgelegen museum wordt uitleg gegeven over het verschrikkelijke leed dat de aanleg van deze spoorlijn met zich meebracht.

Even imposant is de beroemde Bridge over the river Kwai die succesvol gebombardeerd werd door de Geallieerden om de Birma-spoorlijn te breken. Het museum, maar meer nog de begraafplaats waar ook veel Hollanders begraven liggen, toont eens te meer de zinloosheid van oorlogsgeweld.

Bij een bezoek aan Thailand hoort een tochtje op een olifant: met z’n tweeën in een stoel op het in Thailand heilige dier zittend, rijden we door een stukje bos. De berijder stuurt het dier met zijn voet bij de oren. We waden een stukje door het water langs de oever van een rivier en keren terug naar het beginpunt. Je kunt kritiek hebben op de kermisachtige vertoning, maar het onderhouden van de olifanten kost heel veel geld. Deze attractie is voor de Thai een noodzakelijk middel om de olifanten te behouden.

Het zuiden van dit vreedzame land staat bekend om zijn stranden. Phuket is voor veel Nederlanders een overwinteringsoord, maar hier verliest Thailand enigszins zijn gezicht. Op het strand van Patong Beach staan rijen dik strandstoelen, bijna tot in het water … Een vrije plek is er nauwelijks te vinden en op je matje gelegen voel je je een bezienswaardigheid. Nu laat je dat ook wel uit je hoofd vanwege de scherpe zon, maar toch. Bovendien wordt die plaats ingenomen door voortdurend passerende verkopers van allerlei prullaria en zogenaamde merkkleding. In de winkels of in de kraampjes langs de weg bestaat een soort opdringerigheid die niet past bij de Thaise mentaliteit van beleefde terughoudendheid.

Je kunt beter direct een dagexcursie boeken naar een van de eilanden voor de kust waar het wel rustig is. Krabhi is in dat opzicht veel aantrekkelijker: Thai Village Resort is een prachtig hotel in de vorm van een oorspronkelijk Thais dorp. Het strand alhier is beduidend rustiger en de mensen zijn vriendelijk.

Overal in Thailand, te beginnen op het vliegveld, kun je een Thai massage ondergaan. In elke stad, in elk resort, tot op het strand zijn er gelegenheden gecreëerd voor deze lichaamsbehandeling.

Het karakter van de Thaise bevolking wordt eveneens weerspiegeld in de klassieke danstraditie. Met gracieuze gebaren en mooie bewegingen worden de volksdansen uitgevoerd.

Wie een autorit maakt van Krabhi naar Phuket zal merken hoe goed de Thaise wegen zijn. Je mag dan niet vergeten het Ao Phang-Nga National Park te bezoeken van waaruit een boottocht mogelijk is naar de wonderbaarlijke eilandjes ‘op steeltjes’ die in de baai van Phan-Nga liggen.

Thailand wordt door veel bezoekers meer dan eens aangedaan. Dat is allerminst verwonderlijk in een land met een lengte van zo’n 2000 km.waarin zoveel verschillende landschappen met elk hun eigen bezienswaardigheden te onderscheiden zijn, van de ruige bergen, bevolkt door bergstammen in het uiterste noorden tot de parelwitte stranden in het zuiden. De gastvrije bevolking, de vriendelijke sfeer, het heerlijke weer, de verrukkelijke Thaise keuken en het goedkoop shoppen smaken voor bijna iedereen naar meer.

Top

Site by Nico Schuyt WebTechnologie